Rodzicu, czy kiedykolwiek spojrzałeś na swoje dziecko podczas seansu ulubionej kreskówki? Ten nieobecny wzrok, otwarte usta, ciało w bezruchu. Wygląda znajomo? Być może nawet nie zwracasz na to uwagi, bo przecież „to tylko bajka”. Ale co, jeśli powiem Ci, że w tym momencie Twoje dziecko przypomina osobę w stanie hipnozy?
Inspirować może tutaj seria zdjęć autorstwa Donny Stevens pod tytułem „Idiot Box”, która ukazuje dzieci oglądające telewizję. Uchwycone w tych momentach twarze i postawy doskonale oddają pasywność i brak zaangażowania, jakie występują podczas oglądania ekranów. Zdjęcia można zobaczyć na stronie artystki.
Co się dzieje z dzieckiem, kiedy ogląda bajkę?
Kiedy dziecko patrzy na ekran, jego mózg przechodzi w stan niezwykle pasywny. Według badań aktywność elektryczna mózgu w czasie oglądania telewizji przypomina tę podczas lekkiego transu hipnotycznego. Oznacza to, że dziecko nie tylko rzadko reaguje na bodźce zewnętrzne, ale także przetwarza informacje w sposób powierzchowny.
Obrazki migające na ekranie sprawiają, że mózg nie musi wkładać wysiłku w przetwarzanie treści. Wszystko jest podane na tacy – kolorowe postaci, głośne dźwięki, szybkie zmiany scen. To wszystko stymuluje dziecko, ale jednocześnie wywołuje efekt „zamrożenia” – brak interakcji, brak kreatywności, brak aktywności poznawczej.
Dlaczego to jest problem?
Stan ten może wydawać się niegroźny, ale długotrwałe wystawienie na takie bodźce może mieć poważne konsekwencje dla rozwoju dziecka:
- Ograniczenie rozwoju mowy
: Oglądając bajki, dziecko nie angażuje się w żadne dialogi. Nie słyszy naturalnej mowy, która jest kluczowa dla jego rozwoju językowego. Szybkie tempo i nienaturalne głosy postaci sprawiają, że dziecko nie ma okazji do nauki poprawnej artykulacji czy intonacji. - Problemy z koncentracją
: Dziecko przyzwyczajone do szybkich zmian obrazów na ekranie może mieć trudności z utrzymaniem uwagi na mniej dynamicznych aktywnościach, takich jak czytanie czy słuchanie nauczyciela w szkole. - Brak kreatywności
: Bajki dostarczają gotowych światów i rozwiązań. Dziecko nie musi nic wymyślać, nie rozwija własnej wyobraźni. - Wpływ na zdrowie psychiczne
: Przestymulowanie mózgu może prowadzić do nadpobudliwości, problemów ze snem, a nawet zaburzeń nastroju.
Co mówią badania?
Naukowcy od lat badają wpływ telewizji i ekranów na rozwój dzieci. Jedno z badań opublikowanych w czasopiśmie „Pediatrics” wykazało, że dzieci poniżej drugiego roku życia, które oglądają telewizję, mają niższy poziom zdolności językowych niż ich rówieśnicy. Inne badania podkreślają związek między długotrwałym oglądaniem telewizji, a obniżoną zdolnością koncentracji w wieku szkolnym.
Co możesz zrobić jako rodzic?
- Ogranicz czas przed ekranem: Staraj się, aby dziecko nie spędzało przed telewizorem więcej niż 1 godzinę dziennie. Dla dzieci poniżej drugiego roku życia zaleca się całkowite unikanie ekranów.
- Wybieraj mądrze: Jeśli już włączasz bajkę, wybieraj treści dostosowane do wieku dziecka, z wolniejszym tempem akcji i naturalnym językiem.
- Angażuj się: Oglądaj bajki razem z dzieckiem i rozmawiaj o tym, co widzicie na ekranie. Zadawaj pytania, zachęcaj do myślenia i dzielenia się własnymi pomysłami.
- Proponuj alternatywy: Zamiast bajek zaproponuj wspólną zabawę, czytanie książek, malowanie czy spędzanie czasu na świeżym powietrzu.
Rodzicu, zanim następnym razem włączysz dziecku kolejną bajkę, przypomnij sobie ten obrazek – nieobecne oczy, bezruch, brak świadomości otaczającego świata. Czy na pewno chcesz, aby Twoje dziecko zamieniło się w „zombie”?
Zadbaj o jego rozwój – zamiast ekranu wybierz rozmowę, wspólną zabawę i aktywności, które pozwolą mu rozwijać mózg w sposób zdrowy i naturalny.
Literatura:
- Christakis, D. A., Zimmerman, F. J., & Garrison, M. M. (2007). Television viewing and attention problems in children. „Pediatrics”, 120*(5), 986-992.
- Pagani, L. S., Fitzpatrick, C., Barnett, T. A., & Dubow, E. (2010). Prospective associations between early childhood television exposure and academic, psychosocial, and physical well-being by middle childhood. „Archives of Pediatrics & Adolescent Medicine”, 164(5), 425–431.
- Vandewater, E. A., Bickham, D. S., & Lee, J. H. (2006). Time well spent? Relating television use to children’s free-time activities. „Pediatrics”, 117*(2), e181-e191.
- Anderson, D. R., & Pempek, T. A. (2005). Television and very young children. „American Behavioral Scientist”, 48*(5), 505-522.
